درج شده توسط: روابط عمومی

عضو هیأت علمی دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره) استاد نمونه کشوری شد

14 Jun 2026

کد خبر : 49176440

تعداد بازدید : 262

در سی و سومین آیین نکوداشت اعضای هیأت علمی نمونه کشوری، دکتر عبدالرحمن دکتر رازانی عضو هیأت علمی دانشگاه بین‌المللی امام‌خمینی(ره) به عنوان استاد نمونه کشوری انتخاب شد.

سی و سومین آیین نکوداشت اعضای هیئت علمی نمونه کشوری، صبح روز شنبه 23 خردادماه با حضور  دکتر حسین سیمایی، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، فاطمه مهاجرانی سخنگوی دولت، دکتر علی خاکی صدیق رئیس مرکز هیئت‌های امنا و هیئت‌های ممیزه وزارت علوم  به میزبانی دانشگاه علم و صنعت ایران برگزار گردید و طی آن 28 عضو هیأت علمی نمونه دانشگاه‌ها و موسسات آموزش عالی معرفی و تجلیل شدند که در این میان نام دکتر عبدالرحمن رازانی عضو هیأت علمی و استاد رشته ریاضی محض دانشگاه بین‌المللی امام‌خمینی(ره) نیز قرار داشت.
همچنین در این آیین از مقام و رشادت‌های استادان شهید جنگ ۱۲ روزه و جنگ تحمیلی سوم آمریکایی-صهیونیستی تجلیل و به خانواده‌های آنان لوح تقدیر اهداء شد.

روابط عمومی دانشگاه ضمن آرزوی توفیق روز افزون برای همه استادان گرامی، کسب این موفقیت ارزشمند را به استاد پرتلاش دکتر رازانی و جامعه دانشگاهی تبریک عرض می کند.  

در دانشگاهِ عصر فناوری نیز کماکان مهم ترین وظیفه دانشگاه، آموزش و توانمندسازی است/ توسعه پایدار با تکیه بر منابع طبیعی و بدون تولیدِ مستمر دانش شدنی نیست/ پاشیدن بذر ناامیدی، خیانت به خون شهیدان است

وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، در آیین نکوداشت اعضای هیئت علمی نمونه کشوری، با گرامیداشت یاد شهدای جامعه علمی کشور، اظهار داشت: امروز مصادف با سالروز آغاز جنگ دوازده‌روزه است؛ جنگی که در آن جمعی از دانشمندان و دانشگاهیان برجسته کشور از جمله شهیدان محمدمهدی طهرانچی، فقهی، ذوالفقاری، فریدون عباسی و همچنین شهیده نجمه شمس‌بخش (فرزند همکار عزیزمان دکتر شمس‌بخش) را از دست دادیم. پس از آن نیز در جنگ رمضان نمونه‌ترین استاد دوران رهبر عزیزِ انقلاب اسلامی حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای و شماری از چهره‌های برجسته علمی، سیاسی و اجتماعی کشور به شهادت رسیدند. یاد همه این عزیزان را گرامی می‌داریم و یقین داریم خون پاک آنان ضامن استقلال، عزت، سربلندی و آبادانی ایران خواهد بود.

وی با اشاره به جایگاه اجتماعات علمی در رشد و بالندگی استادان گفت: استادی صرفاً در کلاس درس و آزمایشگاه شکل نمی‌گیرد، بلکه حضور در اجتماعات علمی، گفت‌وگو با همکاران و تبادل تجربه نیز بخشی از فرآیند استاد شدن است. من همه سخنان این نشست را با نگاه یادگیری شنیدم و احساس کردم که تازه‌تر شدم.

وزیر علوم در ادامه با مرور تحولات تاریخی دانشگاه‌ها، افزود: دانشگاه‌ها در طول تاریخ با پذیرش مسئولیت‌های جدید، وارد نسل‌های تازه‌ای شده‌اند. نسل نخست دانشگاه‌ها که از تأسیس دانشگاه بولونیا در قرن یازدهم آغاز شد، بر آموزش متمرکز بود و مأموریت اصلی آن تربیت نیروی انسانی متخصص برای اداره جامعه به شمار می‌رفت.

دکتر سیمایی تصریح کرد: با شکل‌گیری دانشگاه برلین و الگوی هومبولتی در سال ۱۸۱۰، پژوهش به مأموریت‌های دانشگاه افزوده شد و نسل دوم دانشگاه‌ها شکل گرفت. توسعه اقتصادی بدون گسترش مرزهای دانش ممکن نیست و تولید علم، کتاب و مقاله از مهم‌ترین دستاوردهای این دوره به شمار می‌رود. در ایران ما، در دهه هفتاد، پژوهش به مأموریت‌های نهاد علم افزوده شد. پژوهشگاه‌ها تأسیس شد، نشریات علمی معتبر مجوز گرفتند و معتبر شدند و در آیین‌نامه ارتقا، سهم پژوهش ارج و قرب بیشتری یافت.

وی افزود: صرف برخورداری از منابع طبیعی، سرمایه مالی یا نیروی کار برای دستیابی به توسعه کافی نیست؛ بسیاری از کشورهای برخوردار از ذخایر عظیم زیرزمینی نتوانسته‌اند به رشد مطلوب دست یابند. آنچه توسعه پایدار را ممکن می‌سازد، تولید مستمر دانش و گسترش ظرفیت‌های علمی است.

وزیر علوم با اشاره به شکل‌گیری نسل سوم دانشگاه‌ها اظهار داشت: از نیمه دوم قرن بیستم، کارآفرینی، توسعه فناوری، حل مسائل جامعه و مسئولیت‌پذیری اجتماعی نیز به مأموریت‌های دانشگاه افزوده شد. در این مأموریت جدید، پژوهش باید تقاضامحور و مسئله‌محور باشد، آموزش‌ها مهارتی شوند و ارتباط دانشگاه با صنعت و جامعه روزبه‌روز تقویت شود. اما ما در این مسأله‌ها با چالش‌هایی مواجه هستیم.

دکتر سیمایی تأکید کرد: استاد نمونه امروز کسی است که در آموزش، پژوهش و مسئولیت اجتماعی توأمان موفق باشد. به همین دلیل در ارزیابی اعضای هیئت علمی نمونه، شاخص‌های فرهنگی، اجتماعی، مدیریتی و اجرایی نیز مورد توجه قرار می‌گیرد. اعتبار نهاد علم در جامعه نیز ناشی از همین کارکردها و مسئولیت‌پذیری‌هاست.

وی با اشاره به شرایط پساجنگ، نقش استادان را بیش از گذشته مهم دانست و گفت: استادان در این مقطع تاریخی مسئولیتی مضاعف در قبال جامعه و دانشجویان دارند. اگر استاد نسبت به حال و آینده ناامید باشد، این ناامیدی به دانشجو منتقل می‌شود و نمی‌تواند انگیزه و امید بیافریند. ما تاریخی‌ترین دوران خود را با سربلندی پشت سر گذاشته‌ایم و در آستانه دوره‌ای مهم و سخت قرار داریم که تنها با امید، همبستگی، تعاون و همکاری می‌توان از آن با موفقیت عبور کرد.

افزودن نظرات